Пасляваенны перыяд

Адразу пасля вызвалення раёна пачалося аднаўленне гаспадаркі раёна. Да верасня 1944 г. былі адноулены 3 цагельныя заводы, лесапільны завод, воўначасальная фабрыка, 3 вапнавыя заводы, 11 млыноў, электрастанцыя. Нягледзячы на ўсе цяжкасці, разбурэнні, раён ужо з ураджаю 1944г. паставіў дзяржаве 108407 пудоў хлеба, 159898-бульбы, 2790-мяса, 16531 пуд сена.

Праўда, асноўны ўклад у гэтыя пастаўкі зрабілі аднаасобніцкія гаспадаркі. Дапамога дзяржавы вызваленнаму раёну ў першаю чаргу заключалася ў пастаўцы тэхнікі. Так у зводцы МТС за 18 сакавіка 1945г. адзначалася, што да веснавых палявых работ былі адрамантаваны 4 трактары з 5 і прычапны інвентар да іх. Курс на калектывізацыю набываў усе больш прыхільнікаў. Асабліва шырокі размах набыла калектывізацыя ў 1949г., а да канца 1950г. яна была практычна закончана. Да канца 1950г. ў раёне ўжо дзейнічала 145 калектыўных гаспадарак. Адбываліся змены ў індустрыяльным развіцці раёна. Пачалі дзейнічаць Міжрэчанская і Міёрская гідраэлектрастанцыя, якія ў 1948г. Выпрацавалі 45300квт\гадзін электраэнергіі, уведзены 4 млыны, арганізавана некалькі кааператыўных арцеляў. За 1949г. прамысловасць выпусціла валавой прадукцыі на 692025руб. Да 1950 года ў раёне была ліквідавана непісьменнасць. Да 1950г. вытворчасць прамысловай прадукцыі ў параўнанні з даваенным узроўнем падвоілася. Пачаўся наступны этап у развіцці сельскай гаспаларкі – узбуйненне калгасаў.

Адразу пасля вызвалення частымі былі бандыцкія вылазкі. Ім  супрацьстаялі  вопытныя міліцыянеры. Але дзяржаўны рэпрэсіўны апарат  дзейнічаў не толькі супраць былых фашысцкіх прыслугачоў-паліцэйскіх, дэзерціраў, ”зяленых”. Яшчэ да вайны пачаліся першыя высяленні, якія ў першую чаргу закранулі буйных землеўладальнікаў і прадстаунікоў польскай адміністрацыі. Пазней пералік рэпрэсіраваных пашыраўся: ”нядобранадзейныя”, “андэрсаўцы”, ”раскулачаныя”. Але, на шчасце, вялікага размаху высяленні не набылі. Многія незадаволенныя сталінскімі парадкамі мелі магчымасць афіцыйна выехаць у суседнюю Польшчу ў якасці рэпатрыянтаў.

Літаратура:

1.Памяць: Гісторыка-дакументальная хроніка Міёрскага раёна. – Мн.: Бел. навука, 1998. - С. 495-514.

2. Послевоенное восстановление системы народного образования в Браславс-

ком, Докшицком, Глубокском, Миорском, Поставском, Шарковщинском районах (1944-1950 гг.): сборник документов / сост.: Н.А. Боровик, З.Н. Рослевич.– Минск: Медисонт, 2012. –С.4,5,7,66,77,85,87,92,95,96,104,115,122, 123,191,193,220,242,252,284,300,306,354,378,386.

3. Матэленак, Л. Ад местачковай брукаванкі да гарадскога асфальту / Л. Матэленак // Міёрскія навіны. – 2017. - 13,14 студзеня (№3,4). – С.2.

4. Шымуковіч, Ф. Яны падымалі Дзісну з попелу: [Аднаўленне Дзісны пасля вызвалення ад нямецкай акупацыі] / Ф. Шымуковіч // Міёрскія навіны. – 2016. – 9 красав. (№29). – С.6.

 

сайт президента Беларуси Сайт Миорского райисполкома Национальный правовой портал Витебская областная библиотека Интернет-портал Национальной библиотеки Беларуси

Адрес: Республика Беларусь, Витебская обл., г.Миоры ул. Дзержинского, 6